52 - جلال طبيب « 1 » مولانا جلال الدين احمد بن يوسف طبيب خوافى معروف به « جلال طبيب » از پزشكان و شاعران معروف دربار شاه شجاع مظفّرى ( 760 - 786 ) است . دولتشاه او را شيرازى دانسته است و امين احمد اشاره‌يى به مولد و موطن او نمىكند و حال آنكه اصل او « خواف » خراسان و محل اقامت و شايد مولدش « شيراز » بوده است زيرا او از يك خاندان بزرگ علم و ادب بود كه اصلا از خواف بوده و در شيراز بسر مىبرده است . عمّ جلال طبيب يعنى نجم الدّين محمود بن صاين الدّين الياس طبيب خوافى شيرازى « 2 » از دانشمندان معروف شيراز در اواخر قرن هفتم و اوايل قرن هشتم و بسيار مورد لطف و عنايت خواجهء فاضل رشيد الدين فضل اللّه بوده است . نجم الدين محمود مانند بسيارى از افراد خاندان خود بشغل طبابت اشتغال داشت و رياست بيمارستان اتابكى شيراز با وى بود و علاوه‌براين در ادب و علوم شرعى نيز دست داشت و در همهء اين دانشها تأليفاتى پديد آورد . جلال الدين ، برادرزادهء طبيب مذكور ، نيز در عين اشتغال بشغل طب در ادب عربى و فارسى ماهر و در هردو زبان استاد بوده است ، دولتشاه مىنويسد كه « مولانا جلال

--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * تذكرة الشعراء دولتشاه چاپ تهران ص 332 - 333 * هفت اقليم امين احمد رازى چاپ تهران ج 2 ص 265 * تاريخ نظم و نثر در ايران ، مرحوم سعيد نفيسى ج 1 ص 213 ( 2 ) - تاريخ نظم نظم و نثر در ايران ، ص 190